Πως μπορούν οι γονείς να επικοινωνούν με τους εφήβους;

kidlab.gr_000220

H εφηβεία είναι το μεταβατικό στάδιο από την παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή. Σε αυτή την ηλικία η επικοινωνία με τους γονείς συχνά γίνεται πιο δύσκολη καθώς οι έφηβοι έχουν την τάση να αμφισβητούν και να κριτικάρουν τα πρόσωπα κύρους. Οι γονείς δε μπορούν να επιβάλλουν στον έφηβο να αλλάξει, μπορούν όμως να αλλάξουν τη δική τους στάση απέναντι  του.

Τα χαρακτηριστικά μιας ανοιχτής και ουσιαστικής επικοινωνίας με τον έφηβο περιλαμβάνουν την ενεργητική ακρόαση και το σεβασμό στις ανάγκες του. Με αυτό τον τρόπο του δίνετε την αίσθηση ότι τον υπολογίζετε, προσπαθείτε να τον καταλάβετε και δεν τους συμπεριφέρεστε ως μωρό. Μια ισότιμη σχέση με αμοιβαίο σεβασμό χτίζεται επίσης με το να εκφράζει ο έφηβος τη γνώμη του και τα συναισθήματα του αλλά  και με το να συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων.

Ωστόσο είναι σημαντικό να τονιστεί ότι δεν πιέζουμε τον έφηβο για επικοινωνία αλλά δείχνουμε με τη στάση μας ότι είμαστε ανοιχτοί. Πιο συγκεκριμένα αναφέρουμε τα δικά μας νέα, εκφράζουμε τα συναισθήματα μας για κάτι ή καθρεφτίζουμε τα δικά του συναισθήματα (φαίνεσαι χαρούμενος σήμερα ή λυπημένος κλπ). Έτσι ανοίγουμε γέφυρες επικοινωνίας που θα χρησιμοποιήσει όταν ο ίδιος επιθυμεί , ακολουθώντας το παράδειγμα μας. Ας μη ξεχνάμε ότι ο έφηβος διδάσκεται περισσότερο από τις πράξεις μας παρά από τα λόγια μας που πολλές φορές ηχούν στα αυτιά του σαν αδιάφορο κήρυγμα.

Έχει παρατηρηθεί ότι στην προσπάθεια των γονιών να μάθουν  στους έφηβους πολλά για  τη ζωή ή να προλάβουν τυχόν λάθη τους πιέζουν, κάτι που τελικά εκλαμβάνεται ως μη αποδοχή. Είναι προτιμότερο να συντονιστείτε μαζί τους στους πειραματισμούς και στους προβληματισμούς τους δείχνοντας μεγαλύτερη κατανόηση παρά να επιλέγετε για αυτούς ή να τους πιέζετε να συμμορφωθούν στις παρατηρήσεις σας καταλήγοντας έτσι σε συγκρούσεις, προκλήσεις ή απάθεια. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι οι έφηβοι θα κάνουν πάντα ότι θέλουν.

Τα όρια είναι σημαντικά για τη δημιουργία της αίσθησης ασφάλειας. Κάθε φορά που ο έφηβος παραβιάζει τα όρια που έχετε προκαθορίσει οφείλει να έρχεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες. Επίσης είναι σημαντικό να δίνονται εξηγήσεις για τις συνέπειες που επιβάλλονται αλλά και να εκφράζονται συναισθήματα και από τις δύο πλευρές. Όταν κατανοήσει ο έφηβος  ότι ο ίδιος συνετέλεσε με τη συμπεριφορά του σε κάποιο περιορισμό του και δεν τον τιμωρούν οι γονείς του εκδικητικά είναι πιθανότερο να μειωθούν σταδιακά οι εντάσεις και να μη τραυματιστεί η μεταξύ σας επικοινωνία.

Ο δρόμος προς την ενηλικίωση περιλαμβάνει και την αλλαγή στη σχέση του εφήβου με τους γονείς του. Είναι σημαντικό  οι γονείς να είναι σύμμαχοι στην προσπάθεια των παιδιών τους να δημιουργήσουν την ταυτότητα τους και να ανεξαρτητοποιηθούν.

Νικολία Καράμπελα