Γιατί τα παιδιά μου τσακώνονται συνέχεια;

kidlab.gr_000134

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τα περισσότερα αδέλφια είναι αυτό της «μοιρασιάς». Έρευνες μαρτυρούν ότι είναι σημαντικό για τα παιδιά να μάθουν πώς να μοιράζονται, αλλά είναι επίσης σημαντικό για αυτά να έχουν μερικά αποκλειστικά δικά τους πράγματα. Το πόσο  δύσκολο θα είναι για τα παιδιά σας το να μοιραστούν θα εξαρτηθεί από την ηλικία τους. Τα παιδιά ηλικίας μεταξύ 18 μηνών και τριών ετών το βρίσκουν πολύ δύσκολο να μοιραστούν, και δεν πρέπει να αναμένεται από εκείνα να το κάνουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η «εμμονή» με τα δικά τους πράγματα αρχίζει να μειώνεται όταν φθάνουν τα παιδιά στο τέταρτο έτος της ηλικίας τους.

Εάν τα παιδιά σας είναι κοντά στην ηλικία, είναι μια καλή ιδέα να αγοραστούν διπλά πράγματα, εάν φυσικά μπορείτε να το αντέξετε οικονομικά. Κάθε παιδί, ειδικά στα κοινά δωμάτια, πρέπει να έχει μια ειδική θέση για να κρατήσει τα παιχνίδια του που είναι «εκτός ορίων» για τα άλλα αδέλφια. Εάν θέλετε το παιδί σας για να μοιραστεί κάτι δικό του, να είστε ενθαρρυντικοί, αλλά αφήστε το να αποφασίσει πώς και πότε.

Δεν πρέπει να περιμένουμε από τα παιδιά να θέλουν να μοιραστούν με τρόπους που ούτε εμείς οι ενήλικες μοιραζόμαστε. Οι ενήλικοι συνήθως δεν μοιράζονται τα ρούχα τους, και μπορεί μόνο περιστασιακά να μοιραστούν τα αυτοκίνητα ή τα ενήλικα “παιχνίδια” με άλλους ενηλίκους. Έτσι είναι σημαντικό να μην πιέζονται τα παιδιά να μοιραστούν τα πιο «ξεχωριστά» τους αντικείμενα ή παιχνίδια. Το να ζητηθεί από ένα παιδί να μοιραστεί το πιο αγαπημένο του παιχνίδι είναι σαν να ζητήσουμε από μια γυναίκα να δώσει το μωρό της σε ένα ξένο που το κοιτά με θαυμασμό.

Άλλες φορές, η σύγκρουση που για τους γονείς μοιάζει με αντιζηλία, μπορεί είναι απλή πλήξη. Ένα παιδί μπορεί να αρχίσει έναν καυγά για να σπάσει τη μονοτονία. Ένα άλλο παιδί να θελήσει να τραβήξει την προσοχή της οικογένειας από τον ίδιο στον αδελφό ή την αδελφή του. Οι γονείς τείνουν να παίρνουν πολύ σοβαρά τον καυγά με αποτέλεσμα να αναστατώνονται, αλλά για τα παιδιά είναι συχνά ακριβώς μια άλλη συναρπαστική δραστηριότητα (Dunn, 1995).

Οι διαφωνίες προσωπικότητας μπορούν επίσης να προκαλέσουν τον ανταγωνισμό. Τα αδέλφια δεν επιλέγουν να ζήσουν ο ένας με τον άλλον, και η στενή οικειότητα σε μια οικογένεια μπορεί να προκαλέσει λογικές εντάσεις και προστριβές. Όταν τα ενδιαφέροντα και οι χαρακτήρες διαφωνούν, ο τσακωμός ακολουθεί (Dunn, 1995).

Στις μεγάλες οικογένειες, τα παιδιά έχουν περισσότερα αδέλφια για να παίξουν και έτσι περισσότερες πιθανότητες να «τα βρουν» με ένα τουλάχιστον από αυτά. Όμως πολλές φορές, περισσότερα αδέλφια σημαίνουν και λιγότερη ιδιωτικότητα και προσωπικό χώρο, κάτι που με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις και ανταγωνισμό (Borden, 2003).

Συγκρίσεις με τον αδελφό ή την αδελφή δεν οδηγούν βέβαια πάντοτε στον ανταγωνισμό. Μπορούν να γίνουν και το σημείο εκκίνησης για την εξέλιξη και τη βελτίωσή τους. Επιπλέον, αυτές οι πρώτες «μάχες» διεκδίκησης του χώρου, των προσώπων, των επιθυμιών και των επιδιώξεων μπορούν να χρησιμεύσουν ως πολύτιμες εμπειρίες για το μέλλον των παιδιών, όταν θα βρεθούν σε άλλες σχέσεις, προσωπικές ή επαγγελματικές.

Όποια και αν είναι η περίπτωση που σας φαίνεται πιο ταιριαστή με την περίπτωση των δικών σας παιδιών, είναι βασικό να λαμβάνουμε υπόψη μας τα ξεχωριστά στοιχεία του κάθε παιδιού, την ηλικία, την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία του. Επειδή τα παιδιά στις διαφορετικές ηλικίες καταλαβαίνουν τα πράγματα διαφορετικά και σε διαφορετικά επίπεδα, είναι πολύ σημαντικό να σιγουρευτεί ότι αυτό που λέτε στο παιδί σας είναι κατάλληλο και κατανοητό για την ηλικία του. Είναι επίσης σημαντικό να απαντηθούν οι ερωτήσεις κάθε παιδιού με τρόπο και σε γλώσσα που να μπορεί σαφώς να κατανοήσει.

Στέλλα Σπανού