Μετακόμιση – Έτσι απλά…

kidlab.gr_000180

Είναι γεγονός ότι πολλοί ενήλικοι, ενώ έχουν βιώσει τα ανάμεικτα συναισθήματα της μετακόμισης, όταν αυτή μάλιστα γίνεται με επιλογή και σε καλύτερες αντικειμενικά συνθήκες, αγνοούν ότι τα παιδιά σε μια ανάλογη περίπτωση βιώνουν συναισθήματα που κυμαίνονται, ανάλογα με τις συνθήκες, τις “συνολικές” απώλειες πέρα του ίδιου του χώρου που ζούσαν, που μνήμες και γεγονότα συνδέθηκαν με αυτό.

Μια πρώτη παράμετρος που χρειάζεται να χειριστούν ξέχωρα οι γονείς αναγνωρίζοντας βοηθώντας το παιδί να αποχωριστεί, είναι τα συναισθήματα αποχωρισμού φίλων, σχολείου, γειτονιάς αν  η μετακόμιση συνοδεύεται με απώλειες όλων αυτών, άλλη περιοχή, άλλο σχολείο. Πέραν της αισιόδοξης προοπτικής ότι θα κάνει νέους φίλους, ότι τους παλιούς φίλους μπορούμε να τους θυμόμαστε, να επικοινωνούμε τηλεφωνικά και τώρα πια με υπολογιστές, κινητά κλπ. αλλά και να ανταλλάξουμε επισκέψεις εφόσον αυτό είναι ρεαλιστικό.

Ένα δεύτερο σημαντικό κομμάτι είναι το παιδί, ανεξαρτήτως απόστασης μετακίνησης, να μπορέσει να αποχαιρετήσει, να μιλήσει για τις στιγμές που πέρασε στο παλιό σπίτι, να επισκεφθεί το καινούριο σπίτι και να φτιάξει σιγά-σιγά το καινούριο του δωμάτιο. Είναι σημαντικό να πάει στον νέο χώρο όταν κάποια πράγματα έχουν στοιχειωδώς τοποθετηθεί, απλά για να “βοηθήσει”, κουβαλώντας ένα προσωπικό του αντικείμενο και τοποθετώντας το στον καινούριο χώρο.

Ο θυμός που γεννά κάθε αποχωρισμός μπορεί να εκδηλωθεί το πρώτο διάστημα με αναστάτωση, με ένταση στη συμπεριφορά αλλά και με φράσεις όπως “το παλιό σπίτι ήταν πιο μεγάλο, πιο ωραίο”, “το δωμάτιο μου είναι μικρό”, “το ασανσέρ είναι χειρότερο” κλπ. Όλα αυτά μπορούν να απέχουν από την πραγματικότητα, το καινούριο σπίτι να είναι μεγαλύτερο, να έχει μεγάλες βεράντες και το δωμάτια μεγαλύτερα, αλλά το παιδί στα πλαίσια του αποχωρισμού, να βλέπει ως “άσχημο” ή “κακό” οτιδήποτε στο καινούριο σπίτι.

Χρειάζεται να καταλάβουμε την ανάγκη του να μιλήσει για αυτό που έχασε, ακόμα και να περάσουμε πολλές φορές από την παλιά γειτονιά, για να βοηθήσουμε το παιδί να ολοκληρώσει τον αποχωρισμό. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει στη συνέχεια να δεχθεί τις νέες συνθήκες της ζωής του, να νιώσει χαρά και να αρχίσει να γράφει ξανά τη δική του ιστορία, στο νέο του δωμάτιο, στο νέο του σπίτι.

Γεώργιος Κοκκίνης